Τα σοβαρά και διαχρονικά προβλήματα στις σχολικές υποδομές των Ιωαννίνων, καθώς και την ανάγκη για ένα σταθερό σύστημα προστασίας και φύλαξης των σχολικών εγκαταστάσεων, φέρνει στη Βουλή η Μερόπη Τζούφη, με ερώτησή της προς τους Υπουργούς Παιδείας και Εσωτερικών.
Στον Δήμο Ιωαννιτών και συνολικά στην Π.Ε. Ιωαννίνων, σημαντικό μέρος του σχολικού κτιριακού αποθέματος είναι παλαιό, με συσσωρευμένες ανάγκες συντήρησης, αντισεισμικής και αντιπυρικής προστασίας, προσβασιμότητας και ενεργειακής αναβάθμισης. Παρά τις παρεμβάσεις που έχουν πραγματοποιηθεί, μεγάλο μέρος των αναγκών παραμένει, ενώ οι Δήμοι καλούνται να ανταποκριθούν με περιορισμένουςπόρους.
Ενδεικτικό είναι ότι στη Β’ φάση του προγράμματος «Μαριέττα Γιαννάκου» εντάχθηκαν 238 σχολεία και σχολικά συγκροτήματα σε όλη τη χώρα, αλλά μόλις πέντε στην Περιφέρεια Ηπείρου. Η βουλευτής Ιωαννίνων ζητά, επομένως, σαφή καταγραφή των αναγκών, του χρηματοδοτικού κενού και συγκεκριμένο πολυετή σχεδιασμό για την περίοδο 2026-2029.
Ιδιαίτερη διάσταση αποκτά και το ζήτημα της φύλαξης, μετά και τα πρόσφατα περιστατικά βανδαλισμών σε σχολεία των Ιωαννίνων. Στο 8ο ΓΕΛ, τον περασμένο Ιούλιο, προκλήθηκαν εκτεταμένες ζημιές σε εξοπλισμό και υλικά του σχολείου. Η ερώτηση επαναφέρει έτσι το ζήτημα της μόνιμης ανθρώπινης παρουσίας στις σχολικές εγκαταστάσεις και της δυνατότητας επαναφοράς των σχολικώνφυλάκων ή αντίστοιχου μόνιμου προσωπικού.
Παράλληλα, τίθεται το ζήτημα της ασφαλούς αξιοποίησης των σχολικών αυλών και αθλητικών εγκαταστάσεων και εκτός σχολικού ωραρίου, ως χώρων παιχνιδιού, άθλησης και κοινωνικής δραστηριότητας, χωρίς το σχετικό κόστος να μετακυλίεται αποκλειστικά στους Δήμους.
Με την κοινοβουλευτική της παρέμβαση, η Μερόπη Τζούφη ζητά από την κυβέρνηση συγκεκριμένες απαντήσεις για τη χρηματοδότηση των σχολικών υποδομών στα Ιωάννινα, τα έργα που έχουν ήδη χρηματοδοτηθεί και όσα προγραμματίζονται, το σχέδιο για μόνιμη φύλαξη, καθώς και την κάλυψη του κόστους αποκατάστασης από φθορές και βανδαλισμούς.
Όπως επισημαίνει, η ευθύνη για ασφαλή, λειτουργικά και σύγχρονα σχολεία προϋποθέτει σταθερή δημόσια χρηματοδότηση, μακροχρόνιο σχεδιασμό και επαρκές μόνιμο προσωπικό και δεν μπορεί να μεταφέρεται στους Δήμους χωρίς τους αντίστοιχους πόρους.
