Κατ’ αρχήν θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου προς τους 17 κυρίους και κυρίες περιφερειακούς συμβούλους, που με το αίτημά τους για συζήτηση επί του πορίσματος των Επιθεωρητών για τις εργασίες στον Γράμμο, μου έδωσαν την ευκαιρία να ενημερώσω θεσμικά και τεκμηριωμένα και να αντικρούσω την δημόσια παραπληροφόρηση που διακινούν αυτόκλητοι ειδικοί «Γραμμολόγοι».
Όπως είναι γνωστό, η Περιφέρεια Ηπείρου, τον Οκτώβριο 2024, προέβη σε εργασίες οδοποιϊας στον Γράμμο, που αφορούσαν αποκατάσταση βατότητας, δηλαδή καθαρισμό υφιστάμενου από το 1950 περίπου δρόμου, όπως θα παρουσιάσω εν συνεχεία με αδιάψευστα τεκμήρια. Οι εργασίες έλαβαν χώρα ανταποκρινόμενοι σε αιτήματα κτηνοτρόφων, ιδίως μετακινούμενων, και τοπικών κοινοτήτων ΟΤΑ που υποβλήθηκαν στην Περιφέρεια Ηπείρου και εν συνεχεία και στην Αστυνομία και στην 8η Μεραρχία.
Στα αιτήματα αυτά ήταν έκδηλη η ανησυχία για κίνδυνο της ζωής τους, απώλειες ζώων λόγω κλοπών από πολίτες γείτονος χώρας, για τις οποίες είχαν υποβληθεί και μηνυτήριες αναφορές, για εκρίζωση αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών, καθώς και πιθανότητα πυρκαγιών.
Μετά από καταγγελίες διαφόρων συλλόγων παρενέβησαν οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος, οι οποίοι διενήργησαν αυτοψία (2 Επιθεωρητές) και συντάχθηκε Έκθεση Αυτοψίας, οι διαπιστώσεις της οποίας περιλαμβάνονται στην από 8 Ιανουαρίου 2025 Προσωρινή Έκθεση Ελέγχου αυτής της υπηρεσίας.
Στην Έκθεση αυτή ως προς την σκοπιμότητα των εργασιών που εκτελέστηκαν αναφέρεται ότι: «Σύμφωνα με τα στοιχεία που προσκομίσθηκαν, η Περιφέρεια Ηπείρου, σε συνέχεια του από 21-09-2022 αιτήματος κτηνοτρόφων και κατοίκων Πληκατίου, προχώρησε σε εργασίες οδοποιΐας στο όρος Γράμμος. Το αίτημα αναφερόταν στην ανάγκη καθαρισμού υφιστάμενων δρόμων προς την κορυφή 2520 του Γράμμου και προς το παλιό φυλάκιο Πληκατίου, προκειμένου να διευκολυνθεί η ζωή των κτηνοτρόφων, η πρόσβαση πολιτών στην περιοχή, καθώς και η δυνατότητα άμεσης επέμβασης τόσο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας για την αντιμετώπιση περιστατικών εκδήλωσης πυρκαγιών, όσο και της Αστυνομίας προς αποτροπή ζωοκλεφτών. Επιπλέον, κατά δήλωση προέκυψε ανάγκη αστυνόμευσης της περιοχής για την προστασία βοτάνων και ανθέων μεγάλης αξίας κατόπιν περιστατικών κλοπών».
ΔΙΑΦΩΝΕΙ ΜΗΠΩΣ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΥΜΒΑΝΤΑ; ΑΛΛΩΣΤΕ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ ΟΤΑΝ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ.
Ως προς τις διαπιστώσεις, η προσωρινή έκθεση αναφέρει ότι εξετάστηκε μήκος διαδρομής 4.920 μέτρων, σε υψόμετρο 2.200 μέτρων και άνω και διαπιστώθηκε ότι:
«1. Η συναφθείσα σύμβαση με τον εργολάβο περιελάμβανε την πραγματοποίηση χωματουργικών εργασιών σε υφιστάμενο δρόμο εντός των ορίων της ΠΕ Ιωαννίνων στο Γράμμο έως τα όρια του νομού Καστοριάς,
2. Από το σημείο έναρξης των εργασιών, ……….., πραγματοποιήθηκε συντήρηση κατά μήκος 2.560 μέτρων σε προϋπάρχουσα δημόσια οδό (χαρακτηρισμός δρόμου μήκους κατά προσέγγιση 14 χιλιομέτρων με κωδικό 44, βάσει της εγκεκριμένης διανομής Πληκατίου Κόνιτσας έτους 1959 που προσκομίσθηκε), εντός δασικού χαρακτήρα δημόσιας έκτασης, στον αυχένα Γκέσου – Περήφανου με κατεύθυνση προς την κορυφή Κιάφα, στην αλπική ζώνη του Γράμμου. Σύμφωνα με τους διαθέσιμους χάρτες (Δασοπονικός Χάρτης Αετομηλίτσας, Χάρτης περιοχής όρους Γράμμου, Χάρτης διανομής 1959 Πληκατίου, Ορθοφωτοχάρτης κτηματολογίου αρ.228-467 και Χάρτης Διαχειριστικής Μελέτης Δημοσίου Δάσους Αετομηλίτσας 2019-2028), όπως αναλύθηκε στην σχετική απάντηση του Δασαρχείου Κόνιτσας, προκύπτει ότι οι εργασίες έγιναν πάνω σε οδικό δίκτυο που έφτανε μέχρι τα σύνορα του νομού Ιωαννίνων με τον όμορο νομό Καστοριάς…..»
Και συνεχίζει η Έκθεση αυτή με υπογράμμιση δική της:
«3. ……. Λαμβάνοντας υπόψη την παρουσία παλαιότερου καταστρώματος, σύμφωνα με το σχετικό έγγραφο του Δασαρχείου Κόνιτσας, πάνω στο οποίο έλαβε χώρα η εν λόγω συντήρηση, δεν στοιχειοθετείται η έννοια της διάνοιξης, στο πλαίσιο των εργασιών που πραγματοποιήθηκαν εντός των ορίων της ΠΕ Ιωαννίνων.Ο εν λόγω συντηρημένος πλέον δρόμος καλύπτει κατά προσέγγιση μήκος 2.560 μέτρων και πλάτος περί τα 3,25 μέτρα κατά μέσο όρο, με μεμονωμένες θέσεις να φτάνουν τα 4 μέτρα, σύμφωνα με ενδεικτικές μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν κατά τον έλεγχο».
Αυτά, λοιπόν μας λένε οι δύο Επιθεωρητές πως διαπίστωσαν οι ίδιοι κατά την επιτόπια αυτοψία που έκαναν και μάλιστα παραθέτουν στην Έκθεση Ελέγχου που συνέταξαν και φωτογραφία του συντηρημένου προϋπάρχοντος δρόμου των 2560 μέτρων, με αυτή ακριβώς την λεζάντα: «Συντήρηση προϋπάρχοντος δρόμου 2560 μέτρων από εργολάβο στην ΠΕ Ιωαννίνων».
Μιλάνε δηλαδή ξεκάθαρα για συντήρηση προϋφιστάμενου δρόμου σε μήκος 2.560 μέτρων και πλάτους από 3,25 έως 4 μέτρα και καταλήγουν στο συμπέρασμα πως δεν στοιχειοθετείται η έννοια της διάνοιξης, σύμφωνα με όσα διαπίστωσαν οι ίδιοι με τα μάτια τους. Κρατήστε το αυτό.
Η έκθεση αυτή συντάχθηκε από δύο Επιθεωρητές που από κοινού διενήργησαν την αυτοψία, κοινοποιήθηκε στην Περιφέρεια στις 9 Ιανουαρίου 2025 και της ζητήθηκε να υποβάλλει υπόμνημα πριν την οριστικοποίησή της, το οποίο και υποβλήθηκε.
Και ενώ αναμέναμε την Οριστική Έκθεση Ελέγχου, αίφνης στις 15 Μαΐου 2025 κοινοποιήθηκε από την ίδια υπηρεσία (Επιθεωρητές Περιβάλλοντος) Συμπληρωματική Προσωρινή Έκθεση Ελέγχου, η οποία υπογράφεται μόνο από τη μία Επιθεωρήτρια, από τους αρχικούς δύο που είχαν οριστεί, και προσέξτε τί μας λέει:
Σε συνέχεια της προηγούμενης Έκθεσης «μετά από εκ νέου αξιολόγηση του Χάρτη της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού του 1980 με αρίθμηση 84 ….. προκύπτει ότι ο δρόμος εντός της Π.Ε. Ιωαννίνων μήκους 2.560 μέτρων στονοποίον πραγματοποιήθηκε επέμβαση από τον φορέα σας, χαρακτηρίζεται ως «ημιονική οδός». Η επέμβαση είχε ως αποτέλεσμα την αλλοίωση των χαρακτηριστικών και αλλαγή της χρήσης στο τμήμα αυτό …………. μήκους περίπου 2.560 μέτρων.
Συνεπώς, η επέμβαση της Περιφέρειας Ηπείρου, στο τμήμα Α, μήκους περίπου 2.560 μέτρων εντός Προστατευόμενης Περιοχής ΝΑΤΟΥΡΑ 2000, προκάλεσε μεταβολή στη μορφολογία του εδάφους με πιθανές αρνητικές επιπτώσεις στην ισορροπία του οικοσυστήματος της περιοχής, διαταράσσοντας τις οικοσυστημικές υπηρεσίες και συνιστώντας υποβάθμιση του περιβάλλοντος, ……
Επιπλέον, η Περιφέρεια Ηπείρου διάνοιξε δρόμο διέλευσης οχημάτων στο εν λόγω τμήμα Α σε προϋπάρχουσαημιονική οδό εντός δασικής έκτασης, μήκους περίπου 2.560 μέτρων και μέσου πλάτους περί τα 3,5 μέτρα και σε μεμονωμένες θέσεις στα 4 μέτρα, ………………, χωρίς να προηγηθεί διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης και χωρίς να έχει συνταχθεί Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση……..»
Και τελειώνει: «Επισημαίνεται ότι ο Επιθεωρητής Περιβάλλοντος Ιωάννης Αρβανιτάκης δεν υπογράφει την εν λόγω Έκθεση Ελέγχου, διότι αποχώρησε από την Υπηρεσία».
Με βάση αυτήν την Έκθεση ζητήθηκε η απολογία μου, στην οποία θα αναφερθώ παρακάτω.
Κατ’ αρχήν ξεκινώντας από το τελευταίο διερωτώμαι:
Αφού είχε αποχωρήσει από την Υπηρεσία ο ένας Επιθεωρητής, γιατί δεν αντικαταστάθηκε αφού πρόκειται για νέα Έκθεση Ελέγχου -συμπληρωματική την αποκαλούνε-, η οποία όμως στην πραγματικότητα δεν συμπληρώνει,αλλά κυριολεκτικά με ασκήσεις επί χάρτου, ανατρέπει πλήρως την προηγούμενη που έχει συνταχθεί ομόφωνα από δύο Επιθεωρητές μετά από επιτόπια θεώρηση του χώρου.
Πέραν τούτου, παρατηρείται και το εξής οξύμωρο: Ενώ αρχικά έλαβε χώρα επιτόπια αυτοψία, συντάχθηκε έκθεση αυτοψίας που διαπιστώνει ομόφωνα ότι πραγματοποιήθηκε συντήρηση κατά μήκος 2.560 μέτρων σε προϋπάρχουσα δημόσια οδό με την επίκληση μεταξύ άλλων του Δασοπονικού Χάρτη Αετομηλίτσας, Χάρτη περιοχής όρους Γράμμου, Χάρτη διανομής 1959 Πληκατίου, Ορθοφωτοχάρτη κτηματολογίου αρ.228-467 και Χάρτη Διαχειριστικής Μελέτης Δημοσίου Δάσους Αετομηλίτσας 2019-2028, ξαφνικά η μία Επιθεωρήτρια μας λέει ότι αξιολόγησε εκ νέου τον Χάρτη της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού του 1980 που χαρακτηρίζει αυτόν τον δρόμο ημιονικό, δηλαδή για να περνάνε μουλάρια και καταλήγει στο συμπέρασμα, αποκλειστικά με την επίκληση του χάρτη ότι δεν έγινε συντήρηση, αλλά διάνοιξη.
Προσέξτε, δεν επικαλείται νέα στοιχεία, αλλά υφιστάμενα, τα οποία δηλαδή τα είχε, αλλά όταν αποχώρησε ο δεύτερος Επιθεωρητής και έμεινε μόνη της, αποφάσισε να τα αξιολογήσει εκ νέου χωρίς να ζητήσει την σύμπραξη δεύτερου Επιθεωρητή, ούτε η Προϊσταμένη της τον αντικατέστησε.
Μας λέει λοιπόν η εν λόγω Επιθεωρήτρια πως είχε έναν χάρτη της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού του 1980,τότε που δεν υπήρχε καν gps, (χάρτη υπό κλίμακα 1:50.000), δηλαδή τα 500 μέτρα αποτυπώνονται ως ένα εκατοστό στον χάρτη και τα 4 μέτρα δρόμου είναι αδύνατον να αποτυπωθούν, και με βάση αυτό το στοιχείο κλήθηκα να απολογηθώ.
Πραγματικά αναρωτιέμαι, αφού με την ίδια ημερομηνία (1980) υπάρχουν αεροφωτογραφίες της ίδιας υπηρεσίας, της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού, που τις επικαλείται το Δασαρχείο Κόνιτσας σε έγγραφό του,το οποίο μάλιστα έχει ληφθεί υπόψη στην πρώτη Προσωρινή Έκθεση Ελέγχου, που αναφέρει ότι
«α) Κατόπιν της τοπογραφικής αποτύπωσης με gps, έγινε έλεγχος από τον Προϊστάμενο της υπηρεσίας και δεύτερο δασολόγο, του αρχείου και των αεροφωτογραφιών της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού, έτους λήψης 1980 με αριθμούς …….. και …….. (ημερομηνία λήψης 13-6-1980) και διαπιστώθηκε ότι ο ανωτέρω δρόμος φέρει τα φωτοερμηνευτικά χαρακτηριστικά προϋφιστάμενου δρόμου της εφαρμογής του Ν. 998/79, την χρήση του οποίου δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε». Το ίδιο έγγραφο αναφέρεται και στην αποτύπωση στα τοπογραφικά διαγράμματα της εγκεκριμένης Διανομής Πληκατίου Κόνιτσας, έτους 1959 στα οποία φέρει τον κωδικό 44 (Δημόσια οδός).Αναφέρεται επίσης ότι αποτυπώνεται και στον χάρτη της Διαχειριστικής Μελέτης του Δημοσίου Δάσους Αετομηλίτσας περιόδου 2019-2028 που είχε εγκριθεί από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση.
Όλα αυτά είναι δημόσια έγγραφα, το περιεχόμενο των οποίων δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν, ιδίως από μια δημόσια υπηρεσία, όπως είναι η Επιθεώρηση Περιβάλλοντος. Εμμέσως όμως, στην προκειμένη περίπτωση αμφισβητήθηκαν, δυστυχώς. Ας το πάμε λοιπόν λίγο παραπέρα: αφού αμφισβητήθηκαν από την συγκεκριμένη Επιθεωρήτρια και η αμφισβήτηση αυτή φαίνεται να υιοθετήθηκε και από την προϊσταμένη της, για ποιο λόγο δεν ζήτησαν οι ίδιες φωτοερμηνεία των αεροφωτογραφιών της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού της ίδιας ακριβώς χρονικής περιόδου (1980), αλλά επέμεναν να επικαλούνται έναν χάρτη με κλίμακα 1:50.000;
Μιλάμε πλέον για ‘ασκήσεις επί χάρτου’ με λανθασμένη μάλιστα εξίσωση. Η κ. Επιθεωρήτρια πήγε επί τόπου, υπέγραψε την έκθεση αυτοψίας φαρδιά – πλατιά στην οποία βεβαιώνει ότι πραγματοποιήθηκε συντήρηση σε προϋφιστάμενη δημόσια οδό, στη συνέχεια έριξε μια ματιά σε έναν χάρτη του 1980 που τον είχε στον φάκελο, αλλά δεν τον είχε προσέξει μέχρι τότε κατά τα λεγόμενά της, αρνείται και αυτή και η προϊσταμένη της να αποδεχθούν την φωτοερμηνεία αεροφωτογραφιών της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού της ίδιας χρονικής περιόδου που έχει γίνει από άλλη δημόσια υπηρεσία (Δασαρχείο Κόνιτσας), ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ακόμα και να προβούν σε νέα δική τους φωτοερμηνεία των ίδιων αεροφωτογραφιών και επιμένουν στη ορθότητα ενός χάρτη σε κλίμακα 1:50.000 για να καλέσουν τον Περιφερειάρχη Ηπείρου σε απολογία βάσει αυτού και μόνο.
Παρά τους ανωτέρω προβληματισμούς και δεδομένου ότι το ‘οπλοστάσιό’ μου ήταν γεμάτο για να αντικρούσω αυτούς τους ισχυρισμούς, συντάχθηκε απολογητικό υπόμνημα με την επίκληση πλήθους στοιχείων (υποβλήθηκαν περίπου 20 έγγραφα και φωτογραφίες) που αποδείκνυαν ότι ο δρόμος ήταν αμαξιτός τουλάχιστον από το 1952. Για την πληρότητα της ενημέρωσής σας θα επικαλεσθώκάποια από αυτά.Ενδεικτικά:
- Ο δρόμος αυτός αποτυπώνεται στο εξώφυλλο του ιστορικού – ταξιδιωτικού οδηγού «Γράμμος Στα βήματα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας» Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή
- Αποτυπώνεται επίσης ως αμαξιτή οδός σε χάρτη του Χάρη Μέξη (από τους οποίους διδαχθήκαμε οι παλιότεροι την γεωγραφία αυτού του τόπου). Ο χάρτης εν προκειμένω είναι του 1955, όπως προκύπτει από την αφιέρωση στον τότε Αρχιεπίσκοπο Σπυρίδωνα. Φαίνεται με διακεκομμένη κόκκινη γραμμή σε απόσπασμά του και την επεξήγηση ότι το διακεκομμένο κόκκινο σημαίνει «Αμαξιταί οδοίβαταί κατά το θέρος»
- Αποτυπώνεται επίσης σε χάρτη σε βιβλίο του Άγγελου Σινάνη με τίτλο: «Ο ΓΡΑΜΜΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΣΤΟΡΟΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΝΙΤΣΑΣ» (Εκδόσεις ΑΝΑΒΑΣΗ 2010)
- Δική μου φωτογραφία έτους 2021
- Άλλες φωτογραφίες ανυπόπτων περιόδων που αποτυπώνουν τον ίδιο δρόμο χορταριασμένο, αλλά δρόμο, με κοπάδι από πρόβατα και σε διάφορες εποχές
- Αεροφωτογραφία έτους 1970
- Φωτογραφία έτους 2004 με τζιπ στον δρόμοΑπόσπασμα του κτηματολογικού πίνακα διανομής Πληκατίου έτους 1959 που αναφέρεται σε δημόσια οδό
- Τοπογραφικό διάγραμμα συνταγμένο από την Τοπογραφική Υπηρεσία του Υπουργείου Γεωργίας που συνοδεύει τον κτηματολογικό πίνακα της διανομής Πληκατίου και αποτυπώνει την δημόσια οδό
Το απολογητικό υπόμνημα με τα συνημμένα του υποβλήθηκε εμπρόθεσμα στην Επιθεώρηση Περιβάλλοντος στις 20 Ιουνίου 2025 και την ίδια ημερομηνία υποβλήθηκε και στα κεντρικά του Υπουργείου Περιβάλλοντος.
Στις 23 Ιουλίου 2025 κοινοποιήθηκε στην Περιφέρεια από την Προϊσταμένη αυτής της υπηρεσίας Οριστική Έκθεση Ελέγχου,με την οποία, με τον ισχυρισμό ότι «ο ελεγχόμενος δεν απέστειλε απολογητικό υπόμνημα επί της συμπληρωματικής έκθεσης ελέγχου, δεν παρατέθηκαν επιχειρήματα που να αναιρούν επί της ουσίας το γεγονός ότι πράγματι εκτελέστηκαν εργασίες από την Περιφέρεια Ηπείρου κατά μήκος των 2.940 μέτρων, σε τμήμα που δεν ανήκε σε προϋπάρχον οδικό δίκτυο ήτοι δρόμων που είναι κατάλληλοι για τη δημόσια κυκλοφορία τροχοφόρων οχημάτων και ειδικότερα αυτοκινήτων», επιβαλλόταν συνολικό πρόστιμο 37.800 ευρώ.
Μάλιστα επιχειρώντας να αποδομήσουν τα στοιχεία που τους είχαν υποβληθεί σε ένα πρώτο υπόμνημα, αναφορικά με την δημόσια οδό που απεικονίζεται στον χάρτη διανομής Πληκατίου του Υπουργείου Γεωργίας, στην ίδια απόφαση ισχυρίζονται: «Ωστόσο κατά τον χρόνο σύνταξης του χάρτη Διανομής του Υπουργείου Γεωργίας – Δ/νση Τοπογραφικής Υπηρεσίας, ήτοι το 1959, η σημασία του όρου «Δημόσια οδός» είχε διαφορετική ερμηνεία από ότι κατά τον χρόνο εκτέλεσης του έργου, όπως αναλύεται παρακάτω».
Παρακάτω όμως δεν αναλύεται τίποτα και σε κάθε περίπτωση η έννοια της δημόσιας οδού δεν αλλοιώνεται συν τω χρόνωούτε αλλάζει, όπως ισχυρίζονται οι εν λόγω κυρίες. Τί εννοούν, δηλαδή, ότι το 1959 υπήρχε χαρακτηρισμένη επίσημα δημόσια οδός στην οποία κυκλοφορούσαν μόνο μουλάρια; Έχουν χάσει εντελώς την σημασία τους οι λέξεις;
Και συνεχίζουν παρακάτω με ποιο ‘ενδιαφέρουσες’ απόψεις: «Επίσης, μας λένε, δεν προσκομίστηκε κάποιο στοιχείο βάσει του οποίου να προκύπτει ότι η προαναφερόμενη Διανομή Πληκατίου, εγκρίθηκε με σχετική πράξη, σε ΦΕΚ, ώστε να είναι σε ισχύ»!
Δηλαδή, για να ‘δημιουργήσουν ατμόσφαιρα’ σε βάρος μου, βάζουν ‘φουρνέλο’ στο σύνολο της διανομής Πληκατίουπου αφορά πολλούς πολίτες αυτού του τόπου. Την βγάζουν άκυρη, γιατί όπως μας λένε, δεν δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ η διανομή.
Όμως αν έδειχναν το ίδιο ζήλο που έδειξαν για να βρουν τον χάρτη του 1980 με κλίμακα 1:50.000, θα είχαν διαπιστώσει ότι η διανομή έχει δημοσιευθεί σε ΦΕΚ. Επιτρέψτε μου όμως να αναρωτηθώ: αν δεν είχε δημοσιευθεί σε ΦΕΚ, έπαυε να είναι δημόσια οδός αυτή που έχει αποτυπωθεί έτσι σε τοπογραφικό του Υπουργείο Γεωργίας;Πάει να πει πωςτυχόν μη δημοσίευση σε ΦΕΚ της διανομής Πληκατίου, αναιρεί το πραγματικό γεγονός της χρήσης του δρόμου ως δημόσιου, δηλαδή της χρήσης του από τροχοφόρα, όπως αποτυπώνεται στο τοπογραφικό διάγραμμα και καταγράφεται στον κτηματολογικό πίνακα διανομής Πληκατίου δηλαδή σε δημόσια έγγραφα του Υπουργείου Γεωργίας πριν από 70 περίπου χρόνια;
Στην συνέχεια το κάνουν ακόμα πιο ‘ωραίο’: «Σύμφωνα, μας λένε, με τον χάρτη της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού του 1980, το τμήμα μήκους 2.560 μέτρων χαρακτηρίζεται ως «ημιονική οδός» δηλαδή δρόμος για ημίονους (μουλάρια), στενός, κακοτράχαλος και πιθανά διακοπτόμενος»! Έτσι ακριβώς, τα λένε.
Η ερμηνεία αυτή από τις ανωτέρω Επιθεωρήτριες «στενός, κακοτράχαλος και πιθανά διακοπτόμενος» δρόμος αντιλαμβάνεσθε ότι βρίσκεται στην σφαίρα της δημιουργικής φαντασίας τους, δεν προκύπτει από κάπου, εκτός και αν το διάβασαν πάνω στον χάρτη σε κλίμακα 1:50.000. Ο χάρτης όμως δεν είναι φλυτζάνι, για να βλέπει κάποιος στενούς, κακοτράχαλους και πιθανά διακοπτόμενους δρόμους. Ενώ λοιπόν ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ πεισματικά, έστω να ζητήσουν δική τους φωτοερμηνεία των αεροφωτογραφιών της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού, αφού φαίνεται ότι αμφισβητούν την φωτοερμηνεία άλλης δημόσιας υπηρεσίας, πολύ άνετα και δημιουργικά ερμηνεύουν δρόμους πάνω σε χάρτη του 1980 σε κλίμακα 1:50.000.
Προτού προχωρήσω στην παράθεση του ιστορικού, θα μοιραστώ μαζί σας έναν προβληματισμό μου.
Ας υποθέσουμε ότι δρόμος δεν υπήρχε πριν το 1980, αν και υπήρχε, όπως υποχρεώθηκαν να αποδεχτούν και οι ίδιες στη συνέχεια. Ας πάρουμε όμως ως υπόθεση εργασίας πως δεν υπήρχε. Αν αυτός ο δρόμος κατασκευάσθηκε, ας πούμε, το 1981 ή το 1990 ή το 2000 ή το 2010, δεν έπρεπε πρώτα να ψάξουν να βρουν πότε ενδέχεται να κατασκευάσθηκε και από ποιόν, αλλά ζήτησαν αμέσως από τον Περιφερειάρχη Ηπείρου να απολογηθεί και γι’ αυτό; Αφού όταν ήρθαν επί τόπου δύο Επιθεωρητές διαπίστωσαν και κατέγραψαν στην έκθεση αυτοψίας πως επρόκειτο για συντήρηση προϋφιστάμενου δρόμου.
Δείχνει αυτό αμερόληπτη συμπεριφορά δημοσίου οργάνου απέναντι σε έναν πολίτη;-δεν θα επικαλεσθώ την ιδιότητά μου ως Περιφερειάρχη Ηπείρου- αλλά αυτή του απλού Έλληνα πολίτη. Πώς προστατεύεται λοιπόν ένας απλός Έλληνας πολίτης απέναντι σε τέτοιου είδους αυθαιρεσία δημόσιας αρχής που ασκεί ελεγκτική αρμοδιότητα; Έχει κάποιος την απάντηση; Θα τρέχει σε δικηγόρους, σε άλλες αρχές και σε δικαστήρια για να αποδείξει πως δεν είναι ελέφαντας;
Στην προκειμένη περίπτωση, πιστεύει κανείς πως δεν δείχνει προκατάληψη -αν όχι εμπάθεια- προς το πρόσωπό μου αυτή η αυθαίρετη απόδοση ευθυνών; Αυτό στην νομική γλώσσα λέγεται παραβίαση της αρχής της αμεροληψίας. Το διοικητικό όργανο δεν δείχνει αμερόληπτο. Προσέξτε και μια ‘λεπτομέρεια’: τον δεύτερο επιθεωρητή τον έχουν ακυρώσει, δεν αντικαταστάθηκε όταν μας λένε ότι αποχώρησε, ούτε ξαναμπήκε στην υπόθεση όταν επανήλθε στην υπηρεσία. Έχω ζητήσει εγγράφως να με ενημερώσουν από πια διάταξη προκύπτει ότι μπορούσε να συνεχισθεί η διαδικασία με μια μόνο Επιθεωρήτρια. Μέχρι τώρα έχω εισπράξει την σιωπή τους προς απάντησή μου.
Ας ξαναπιάσουμε πάλι το νήμα του ιστορικού: Όταν τους αποστείλαμε το επιβεβαιωτικό ότι είχε σταλεί υπόμνημα και τεκμηριωτικό υλικό, ενώ ταυτόχρονα τους απεστάλησαντα ίδια στοιχεία και από τα κεντρικά του Υπουργείου Περιβάλλοντος, στο οποίο είχα την πρόνοια να τα υποβάλλω επίσης εμπρόθεσμα, αρχικά η κυρία Προϊσταμένη ισχυρίσθηκε ότι εκείνη την ημέρα είχαν κάποιο πρόβλημα στο σύστημα των ηλεκτρονικών μηνυμάτων γι’ αυτό και φαίνεται πως δεν τα παρέλαβαν. Στη συνέχεια ισχυρίστηκε πως είχε γεμίσει το γραμματοκιβώτιο του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της Επιθεωρήτριας και δεν δεχόταν άλλη αλληλογραφία γι’ αυτό και δεν το παρέλαβε. Διαλέγετε όποια εκδοχή σας ικανοποιεί. Εμένα προσωπικά δεν με ικανοποίησε καμία. Γι’ αυτό και στη συνέχεια ζήτησα την εξαίρεση της εν λόγω Επιθεωρήτριας από την υπόθεση λόγω παραβίασης της αρχής της αμεροληψίας για όσα προανέφερα.
Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε από την Προϊσταμένη της με την παράθεση κάποιας νομολογίας καθώς και διάφορων ισχυρισμών, μεταξύ των οποίων και ότι οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος του ΣΕΒΕ στο σύνολό τους -υπογραμμισμένο μάλιστα το «στο σύνολό τους»- ενεργούν με τρόπο αμερόληπτο, ακέραιο και επαγγελματικό, προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος. Αν ο αμερόληπτος και επαγγελματικός τρόπος είναι αυτός που προαναφέρθηκε, προσωπικά δεν θα το σχολιάσω. Περισσότερο με προβλημάτισε ότι η εν λόγω προϊσταμένη έχει αναλάβει ρόλο εγγυητικό του καλώς έχειν της συμπεριφοράς των υφισταμένων της, ενώ εκ της θέσεώς της ο ρόλος της είναι ελεγκτικός.
Αναφορικά με την νομολογία που επικαλέσθηκε, την ίδια ακριβώς χρησιμοποίησα κι εγώ για να αντικρούσω τους ισχυρισμούς της, επανερχόμενος με αίτημα επανεξέτασης της αίτησης εξαίρεσης της εν λόγω επιθεωρήτριας, ζητώντας και ενημέρωση για πιο λόγο δεν συμπληρώθηκε η σύνθεση και με δεύτερο Επιθεωρητή και σε ποιες διατάξεις στηρίζεται για να παραμένει μόνο μία, όταν μάλιστα τίθεται εν αμφιβόλω η αμεροληψία της. Ταυτόχρονα της έχει υποβληθεί και νομολογία ότι η επιμονή της στην παραμονή της εν λόγω Επιθεωρήτριας, ενδέχεται και μόνο γι’ αυτό τον λόγο να οδηγήσει δικαστικά σε ακύρωση της όλης διαδικασίας. Αναμένουμε εν προκειμένω την αιτιολογημένη απάντησή της στο αίτημά μας για να αξιολογήσουμε πώς θα το χειρισθούμε στη συνέχεια.
Η εν λόγω Οριστική Έκθεση Ελέγχου που κοινοποιήθηκε στις 23 Ιουλίου 2025 και εισηγείτο πρόστιμο 37.800 ευρώ, ανακλήθηκε στη συνέχεια μετά από όλα αυτά.
Στις 18 Δεκεμβρίου 2025 κοινοποιήθηκε στην Περιφέρεια νέα Οριστική Έκθεση Ελέγχου. Δεν θα επιχειρήσω να υπεισέλθω σε λεπτομέρειες καθώς θα αποτελέσει αντικείμενο δικαστικής διερεύνησης. Θα αναφερθώ μόνο στο ότι αυτή η υπηρεσία, στην τελευταία έκθεση, που είναι η τρίτη εκδοχή της,αναφέρεται σε εκτέλεση έργου εκσυγχρονισμού, επέκτασης και τροποποίησης οδοποιΐας και συγκεκριμένα ότι «η Περιφέρεια Ηπείρου προχώρησε σε εκσυγχρονισμό, επέκταση και τροποποίηση υπάρχουσας οδού, τμήματος μήκους 2.560 μέτρων, μεταβάλλοντας σημαντικά τα γεωμετρικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά της καθώς δεν συντηρήθηκε επί δεκαετίες με αποτέλεσμα να απωλέσει τα όποια χαρακτηριστικά διέθετε το 1959 και να καταστεί μονοπάτι, και σε διάνοιξη νέας οδού τμήματος 380 μέτρων, χωρίς να έχει προηγηθεί η έκδοση περιβαλλοντικής άδειας» σε Προστατευόμενη Περιοχή.
Δηλαδή, απότην συντήρηση προϋπάρχουσας δημόσιας οδού που διαγνώσθηκε από δύο Επιθεωρητές Περιβάλλοντος κατά την επιτόπια αυτοψία και καταγράφηκε στην Προσωρινή Έκθεση Ελέγχου, εν συνεχεία η ίδια υπηρεσία, με έναν μόνο Επιθεωρητή, με ασκήσεις επί χάρτου διέγνωσε ότι η Περιφέρεια εκτέλεσε έργο διάνοιξης οδού που το 1980 ήταν μουλαρόδρομος -έτσι μας λέειμε την πρώτη Οριστική Έκθεση Ελέγχου-για να καταλήξει με την δεύτερη Οριστική Έκθεση ότι ο δρόμος υφίσταται από το 1959 και η Περιφέρεια τον εκσυγχρόνισε, τον επέκτεινε και τον τροποποίησε σε μήκος 2.560 μέτρων μεταβάλλοντας σημαντικά τα γεωμετρικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά του καθώς δεν συντηρήθηκε επί δεκαετίες με αποτέλεσμα να απωλέσει τα όποια χαρακτηριστικά διέθετε το 1959.
Αλήθεια, στην τελευταία εκδοχή, γιατί άραγε δεν μας λέει ποια ήταν ακριβώς τα γεωμετρικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά του το 1959, τα οποία απώλεσε ο δρόμος λόγω μη συντήρησης;
Και γιατί ενώ στην έκθεση αυτοψίας που συντάχθηκε από δύο επιθεωρητές ομόφωνα μετά από επιτόπια θεώρηση του χώρου, καταγράφεται ότι διαπιστώθηκε πως πραγματοποιήθηκε συντήρησηκατά μήκος 2.560 μέτρων σε προϋπάρχουσα δημόσια οδό, με παράθεση μάλιστα και φωτογραφίας για του λόγου το αληθές,και ότι λαμβάνοντας υπόψη την παρουσία παλαιότερου καταστρώματος, πάνω στο οποίο έλαβε χώρα η εν λόγω συντήρηση, δεν στοιχειοθετείται η έννοια της διάνοιξης και ότι ο εν λόγω συντηρημένος πλέον δρόμος καλύπτει κατά προσέγγιση μήκος 2.560 μέτρων και πλάτος περί τα 3,25 μέτρα κατά μέσο όρο, με μεμονωμένες θέσεις να φτάνουν τα 4 μέτρα, σύμφωνα με ενδεικτικές μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν κατά τον έλεγχο από αυτούς,
στην τρίτη εκδοχή,την συντήρηση που έκανε τώρα η Περιφέρεια, η μια Επιθεωρήτρια μόνη της,την ‘βαφτίζει’ εκσυγχρονισμό, αναιρώντας όσα η ίδια διαπίστωσε κατά την επιτόπια αυτοψία. Εκσυγχρονισμός ενός χωματόδρομου είναι η ασφαλτόστρωσή του, δεν είναι ο καθαρισμός του.Ο καθαρισμός λέγεται συντήρηση.
Με αυτή -θα μου επιτρέψετε την έκφραση- ‘διάτρητη’ εκδοχή, επέβαλαν πρόστιμο 1.000 ευρώ για έλλειψη Πρότυπων Περιβαλλοντικών Δεσμεύσεων -θα κριθεί από το δικαστήριο αν μπορούσαν να υπάρχουν- και 13.200 ευρώ για υποβάθμιση Προστατευόμενης Περιοχής, κατά τους ισχυρισμούς αυτής της παλλινδρομούσας υπηρεσίας, το οποίο επίσης θα κριθεί δικαστικώς. Συνολικά 14.200 ευρώ, ενώ αρχικά είχε επιβληθεί πρόστιμο 37.800 ευρώ. Δηλαδή, σαν να λέμε, πως ‘έμπασε’ ο δρόμος στο πλύσιμο.
Κατ’ αρχήν η συντήρηση δρόμου δεν περιλαμβάνεται σε κατάταξη έργων και δραστηριοτήτων του σχετικού νόμου και δεν απαιτείται καμία αδειοδότηση. Μήπως λοιπόν η συντήρηση βαφτίστηκε εκσυγχρονισμός για «την τιμή των γραφειοκρατικών όπλων»;Αλλά όλα αυτά θα κριθούν δικαστικώς.
Για οικονομία χρόνου όμως να απαντήσω προκαταβολικά και σε τυχόν ερώτηση ότι ο ΟΦΥΠΕΚΑ γνωμοδοτεί και για έργα και δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα στις προστατευόμενες περιοχές ευθύνης του, αλλά δεν υπόκεινται στη διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης.Ενημερώνω ότι σύμφωνα με τον νόμο 4685/2020 άρθρο 27 παράγραφος 5 «Η γνωμοδότηση αυτή γίνεται σύμφωνα με τις προβλέψεις των σχεδίων διαχείρισης της παραγράφου 3 του άρθρου 21 του νόμου 1650/1986 ή των αποφάσεων της παραγράφου 6 του άρθρου 21 του νόμου 1650/1986, αν αυτές έχουν εκδοθεί».
Πλην όμως, για τον Γράμμο δεν υφίστανται ούτε σχέδια διαχείρισης ούτε έχουν εκδοθεί οι αποφάσεις που προβλέπει ο νόμος. Άρα πώς θα γνωμοδοτούσε ο ΟΦΥΠΕΚΑ; Η διάταξη λοιπόν είναι ανεφάρμοστη μέχρι την έκδοση των σχεδίων διαχείρισης ή των ανωτέρω αποφάσεων. Απόδειξη περί τούτου είναι πως μόλις πριν λίγο καιρό, όπως έχει γίνει γνωστό, σε σχετικό αίτημα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας προς τον ΟΦΥΠΕΚΑ, ο ΟΦΥΠΕΚΑ δεν απάντησε καν.
Αυτά όσον αφορά τις τρικυμιώδεις παλινδρομήσεις των Επιθεωρητριών Περιβάλλοντος. Η συνέχεια στα Δικαστήρια.
Όσον αφορά το εξωδικαστικό κομμάτι, ως πλάνο διορθωτικών ενεργειών ζητάνε εντός 6μήνου αποκατάσταση του εδάφους και αποτροπή εισόδου και κίνησης μηχανοκίνητων οχημάτων. Όταν λένε αποκατάσταση του εδάφους σε υπάρχουσα οδό, όπως οι ίδιες αποδέχονται, τί ακριβώς εννοούνε, να πάμε να σπείρουμε χόρτα στον δρόμο; Γιατί η ύπαρξη του δρόμου τουλάχιστον από το 1959 δεν αμφισβητείται ούτε από τις ίδιες πλέον. Όσον αφορά μηχανοκίνητα οχήματα κινούντο ανέκαθεν. Υπάρχει πλουσιότατο φωτογραφικό αρχείο. Σε κάθε περίπτωση η Περιφέρεια δεν έχει καμία αρμοδιότητα να αποτρέψει την κίνησή τους, ούτε διαθέτει τροχονόμους.
Θα μου επιτρέψετε, τελειώνοντας την καταγραφή των γεγονότων, να σταθώ σε ορισμένα σημεία.
Ακούω τόσο καιρό τόσο από περιφερειακές παρατάξεις όσο και από μέσα μαζικής ενημέρωσης γιατί δεν αναρτάται η Οριστική Έκθεση Ελέγχου στον ιστότοπο της Περιφέρειας. Για ποιο λόγο την κρύβω, όπως λένε, ενώ την ανάρτηση την απαιτεί η έκθεση.
Κι εγώ σας ερωτώ: Από πού προκύπτει, κ. Πρέντζα, ότι έχω υποχρέωση να την αναρτήσω στον ιστότοπο της Περιφέρειας και δεν το κάνω;Επειδή το ζητάνε οι κυρίες Επιθεωρήτριες στην έκθεσή τους με το περιεχόμενο που προαναφέρθηκε; Η διάταξη του άρθρου 20 παράγραφος 11 περίπτωση γ’ του νόμου 4014/2011 είναι απολύτως σαφής.Διαβάζω: «Ειδικά για τα έργα και τις δραστηριότητες κατηγορίας Β’, έως τη λειτουργία του Ηλεκτρονικού Περιβαλλοντικού Μητρώου, η οριστική έκθεση ελέγχου αναρτάται στην ιστοσελίδα της οικείας Περιφέρειας».Έως την λειτουργία του Ηλεκτρονικού Περιβαλλοντικού Μητρώου,λέει ο νόμος ότι αναρτώνται στην ιστοσελίδα της Περιφέρειας, μετά την λειτουργία του αναρτώνται στο ΗΠΜ, χωρίς να ορίζει ο νόμος κάποια εξαίρεση ή προϋπόθεση. Το Ηλεκτρονικό Μητρώο λειτουργεί, άρα κυρίες και κύριοι δεν έχω καμία υποχρέωση εκ του νόμου να την αναρτήσω στην ιστοσελίδα της Περιφέρειας.
Ξέρετε, μετά από όλο αυτό τον δημόσιο ντόρο από κάθε ασχετοάσχετο σε sites και εφημερίδες, την δημόσια πρόσκληση της ΛΑΣΥ για ανάρτηση κλπ, σκέφτηκα μήπως κάπου λαθεύω, γι’ αυτό και ενημέρωσα και τις κυρίες Επιθεωρήτριες. Δεν αντικρούσθηκε η θέση μου. Όλα αυτά λοιπόν δεν προσφέρονται για λαϊκό ανάγνωσμα με αναλύσεις από ανίδεους δημοσιολογούντες. Είναι εξειδικευμένα ζητήματα που απαιτούν εξειδικευμένες γνώσεις και κρίνονται σε τελευταίο βαθμό από την τακτική δικαιοσύνη με τους κανόνες της συντεταγμένης πολιτείας.
Ακούω επίσης βαρύγδουπες εκφράσεις για πόρισμα – καταπέλτη. Ή οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα τους ή κάποιοι και κάποιες δεν κατανοούν την σημασία τους. Αφήνω στην άκρη ότι από τη μια μου αποδίδουν ότι δεν δημοσιοποιώ το πόρισμα, άρα δεν γνωρίζουν το περιεχόμενό του και από την άλλη εκφέρουν δημόσια άποψη για περιεχόμενο πορίσματος, του οποίου δεν έχουν λάβει γνώση, όπως ισχυρίζονται. Δικαιούμαι λοιπόν να αναρωτηθώ δημόσια, πρόκειται για τραγική άγνοια εκ μέρους τους ή για εμπαθή τυφλότητα προς το πρόσωπό μου;
Ακούω επίσης πολιτικές παρατάξεις να χαρακτηρίζουν την έκθεση των επιθεωρητών «αξιέπαινη». Με ποιους κανόνες άραγε ένας πολιτικός σχηματισμός μπορεί να χαρακτηρίζει ένα τεχνικό πόρισμα είτε ως αξιέπαινο είτε για τα μπάζα, ιδίως όταν, όπως μας λένε, δεν γνωρίζουν το περιεχόμενό του και μας εγκαλούν πως δεν το δίνουμε στη δημοσιότητα;Τώρα λοιπόν που έλαβαν πλήρη γνώση και των τριών συγκρουόμενων πορισμάτων της ίδιας υπηρεσίας, άραγε πιο από όλα χαρακτηρίζουν πιο αξιέπαινο;
Και ένα τελευταίο για τους και με την βούλα της δικαιοσύνης υβριστές και συκοφάντες και τους επίδοξους να καταστούν υβριστές και συκοφάντες και με την βούλα της δικαιοσύνης: η δήλωσή μου πως θα προσφύγω και για το θέμα του Γράμμου στην δικαιοσύνη δεν συνιστά απειλή. Είναι νόμιμο θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε Έλληνα πολίτη να προσφεύγει στην δικαιοσύνη όταν κρίνει ότι αδικείται ή όταν προσβάλλονται δικαιώματά του. Κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου. Άλλωστε μόλις πρόσφατα έλαβε ευρεία δημοσιότητα αυτεπάγγελτη ποινική δίωξη που ασκήθηκε από Εισαγγελική Αρχή σε αντίστοιχη περίπτωση. Επομένως η προσφυγή στην δικαιοσύνη δεν συνιστά απειλή, όπως το παρουσιάζουν κάποιοι δημόσια.
Απειλή είναι λόγου χάριν, να προβάλλει κάποιος απαιτήσεις υπογείως και όταν δεν ικανοποιούνται, στη λογική του «θα δεις τί θα σου κάνω εγώ τώρα» να σε βρίζει και να σε συκοφαντεί δημόσια από θέση ισχύος ή και να προτρέπει άλλους να κινηθούν εναντίον σου. Αν οι απαιτήσεις είναι νόμιμες, ο αδικημένος προσφεύγει δικαστικώς, δεν βρίζει και συκοφαντεί. Διαφωνεί μήπως κάποιος εδώ μέσα;
Κλείνοντας, επιτρέψτε μου να πιστεύω ότι έδωσα μια πλήρη και τεκμηριωμένη ενημέρωση για την υπόθεση «Γράμμος». Όσοι είναι καλοπροαίρετοι θα βγάλουν τα συμπεράσματά τους με βάση τα στοιχεία που εισφέρθηκαν. Για τους κακοπροαίρετους θα δανειστώ μια διαπίστωση του Έλληνα Γενικού Εισαγγελέα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και πρώην Προέδρου του Συμβουλίου Επικρατείας Αθανάσιου Ράντου, όπως αποτυπώθηκε σε πρόσφατη συνέντευξή του: «Για όποιον «ορθή απόφαση» είναι μόνον αυτή που αποτελεί προέκταση της βούλησής του, σχηματισμένης από πληροφορίες προσώπων που δεν έχουν πρόσβαση στον φάκελο και από πολιτικές εκτιμήσεις και «εκτιμήσεις της κοινής γνώμης», και όχι αυτή που υπαγορεύουν οι κανόνες που έχουν θεσπισθεί από τον δημοκρατικά νομιμοποιημένο νομοθέτη, δεν υπάρχει φάρμακο».
Πράγματι, γι’ αυτούς δεν υπάρχει κανένα φάρμακο.
