Η πλήρης εγκατάλειψη ολόκληρων περιοχών της Ηπείρου από τη δημόσια συγκοινωνία δεν αποτελεί απλώς διοικητική ανεπάρκεια. Είναι πολιτική επιλογή και κοινωνική αδικία.
Για ημέρες, κάτοικοι ακριτικών χωριών, με πρώτους εκείνους της περιοχής Κόνιτσας, βιώνουν τον αποκλεισμό, χωρίς καμία υπεύθυνη ενημέρωση, χωρίς καμία μέριμνα, χωρίς κανένα σχέδιο αντιμετώπισης. Η Περιφέρεια Ηπείρου, ενώ έχει θεσμική ευθύνη ελέγχου και εποπτείας, σιωπά προκλητικά.
Η μετακίνηση δεν είναι προνόμιο. Είναι κοινωνικό δικαίωμα. Όταν ηλικιωμένοι, εργαζόμενοι, μαθητές και ασθενείς στερούνται πρόσβασης σε γιατρούς, υπηρεσίες και βασικές ανάγκες, τότε μιλάμε για συνειδητή υποβάθμιση της ζωής στην ύπαιθρο και για πολιτικές που εντείνουν τις ανισότητες.
Δεν μπορεί, την ίδια στιγμή που υπάρχουν διαθέσιμα μέσα και ανθρώπινο δυναμικό, ολόκληρες περιοχές να αντιμετωπίζονται ως «βάρος» και να τίθενται στο περιθώριο. Η αποψίλωση και της δημόσιας συγκοινωνίας λειτουργεί ως μηχανισμός ερήμωσης και εγκατάλειψης των ακριτικών περιοχών και αυτό έχει ονοματεπώνυμο.
Η παράταξη «Ήπειρος Όλον-Τόπος να Ζεις απαιτεί:
Άμεση αποκατάσταση των δρομολογίων σε όλες τις περιοχές.
Δημόσια και ξεκάθαρη ενημέρωση για τις πραγματικές αιτίες της διακοπής.
Ανάληψη ευθύνης από την Περιφερειακή Αρχή, χωρίς υπεκφυγές.
Διασφάλιση ότι η συγκοινωνία θα υπηρετεί την κοινωνική συνοχή και όχι τη λογική του κόστους
Η Ήπειρος δεν αντέχει άλλη υποβάθμιση.
Η κοινωνική δικαιοσύνη δεν μπορεί να σταματά στα όρια των πόλεων.
