Έξι μήνες μετά την αρχική εξαίρεση της Ηπείρου από το πρόγραμμα «Μετεγκατάσταση», ανακοινώθηκε η ένταξη επτά δήμων της Π.Ε. Ιωαννίνων.
Η διόρθωση μιας αρχικής παράλειψης παρουσιάζεται πλέον ως επίτευγμα.
Το πραγματικό ερώτημα, όμως, δεν είναι αν προστέθηκαν τελικά στον κατάλογο το Πωγώνι, η Κόνιτσα, το Ζαγόρι, το Μέτσοβο, η Δωδώνη, η Ζίτσα και τα Βόρεια Τζουμέρκα.
Είναι τι έχει προηγηθεί όλα αυτά τα χρόνια, ώστε αυτές οι περιοχές να μπορούν πράγματι να κρατήσουν τους ανθρώπους τους και να υποδεχθούν νέους.
Δεν αρκεί να θυμόμαστε την ορεινή και παραμεθόρια Ήπειρο όταν έρχεται η ώρα μιας ακόμη εξαγγελίας. Χρειάζεται σχέδιο: για την εργασία και την τοπική οικονομία, τις μετακινήσεις και τις βασικές υπηρεσίες, τη στήριξη της επιχειρηματικότητας και την προσέλκυση επενδύσεων και θέσεων εργασίας στην περιφέρεια.
Γιατί τα 10.000 ευρώ μπορεί να βοηθούν κάποιον να κάνει το πρώτο βήμα. Δεν απαντούν, όμως, στο τι θα συναντήσει την επόμενη ημέρα.
Η πρόσφατη ιστορία της πολύτεκνης οικογένειας που επέλεξε πριν από δύο χρόνια να εγκατασταθεί στη Φουρνά Ευρυτανίας και τελικά αποφάσισε να φύγει αξίζει, γι’ αυτό ακριβώς, να μας προβληματίσει. Όχι ως εύκολη γενίκευση, αλλά ως υπενθύμιση μιας απλής αλήθειας:
Η μετεγκατάσταση μπορεί να επιδοτείται. Η παραμονή πρέπει να είναι βιώσιμη.
Για την Ήπειρο το δημογραφικό δεν εμφανίστηκε φέτος. Και οι ορεινοί και παραμεθόριοι δήμοι της δεν έγιναν ευάλωτοι όταν ανακοινώθηκε το πρόγραμμα «Μετεγκατάσταση».
Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να μπουν επιτέλους στον χάρτη ενός προγράμματος.
Είναι να πάψουν να βρίσκονται στο περιθώριο του σχεδιασμού.
Και η πραγματική επιτυχία δεν θα μετρηθεί από το πόσοι πήραν το επίδομα, αλλά από το πόσοι μπόρεσαν να μείνουν.
