Σε μια περιοχή όπως η Ανατολή Ιωαννίνων, όπου σχολεία, νηπιαγωγεία και δομές προσχολικής αγωγής συνυπάρχουν με ένα ήδη πυκνό δίκτυο κεραιών κινητής τηλεφωνίας, η εγκατάσταση νέας κεραίας σε μικρή απόσταση από σχολικές μονάδες προκαλεί εύλογη ανησυχία στην τοπική κοινωνία.
Οι απαντήσεις των αρμόδιων Υπουργείων στην κοινοβουλευτική ερώτηση που κατέθεσα (διαθέσιμη εδώ) δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας: η κυβέρνηση έχει αποδυναμώσει το πλαίσιο προστασίας και αντιμετωπίζει ένα σοβαρό ζήτημα δημόσιας υγείας ως απλή διαδικασία αδειοδότησης.
Από τα ίδια τα επίσημα έγγραφα προκύπτει ότι το 2025 καταργήθηκε η ειδική πρόβλεψη για αυστηρότερα όρια έκθεσης σε απόσταση έως 300 μέτρων από σχολεία και βρεφονηπιακούς σταθμούς. Δηλαδή, μια κρίσιμη δικλείδα προστασίας για τη σχολική κοινότητα αφαιρέθηκε με νομοθετική επιλογή.
Την ίδια στιγμή, η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) δηλώνει ότι η αδειοδότηση των κεραιών αποτελεί «δέσμια αρμοδιότητα». Με απλά λόγια: αν οι εταιρείες καταθέσουν τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, η άδεια εκδίδεται υποχρεωτικά – ακόμη και δίπλα σε σχολεία, ακόμη και παρά τις αντιδράσεις των κατοίκων. Αυτή είναι η πραγματική εικόνα: ένα θεσμικό πλαίσιο που διευκολύνει την εγκατάσταση κεραιών μέσα στον αστικό ιστό, χωρίς ουσιαστικά φίλτρα προστασίας για ευαίσθητες περιοχές.
Παράλληλα, καμία ουσιαστική απάντηση δεν δίνεται στα κρίσιμα ερωτήματα που τέθηκαν. Δεν προβλέπεται προσωρινή αναστολή λειτουργίας της συγκεκριμένης κεραίας. Δεν υπάρχει δέσμευση για ολοκληρωμένο έλεγχο της σωρευτικής επιβάρυνσης στην περιοχή. Δεν ανακοινώνεται καμία πρωτοβουλία για αλλαγή του πλαισίου.
Και το Υπουργείο Παιδείας, παρότι πρόκειται για ζήτημα που αφορά άμεσα τη σχολική κοινότητα, δεν μπήκε καν στον κόπο να απαντήσει. Αντί για ευθύνη, βλέπουμε μετάθεση αρμοδιοτήτων. Αντί για πρόληψη, μια λογική «όλα είναι εντός ορίων». Αντί για προστασία, μια πολιτική που αφήνει τις τοπικές κοινωνίες μόνες τους απέναντι σε αποφάσεις που επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητά τους.
Η υγεία των παιδιών δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως τεχνικό ζήτημα συμμόρφωσης. Και σίγουρα δεν μπορεί να υποχωρεί μπροστά στην ευκολία των αδειοδοτήσεων.
Απαιτούνται άμεσα:
• πλήρης και ανεξάρτητος έλεγχος της συνολικής έκθεσης στην περιοχή,
• διαφάνεια και ουσιαστική ενημέρωση των πολιτών,
• επανεξέταση του θεσμικού πλαισίου με σαφείς και αυστηρές προβλέψεις για τις σχολικές μονάδες.
Η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει πρώτα τους πιο ευάλωτους – και ιδιαίτερα τα παιδιά. Με την τροποποίηση του 2025, επέλεξε το αντίθετο. Η αποκατάσταση της προστασίας των σχολείων δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Είναι πολιτική ευθύνη και απαιτεί άμεσα την κατάθεση νομοθετικής ρύθμισης που θα επαναφέρει σαφείς και αυστηρές δικλείδες για την εγκατάσταση κεραιών κοντά σε σχολικές μονάδες.
